W swojej pracy nie poszukuję estetyki, ale obecności. Uważam, że proces twórczy – od samodzielnego gruntowania płótna klejem z króliczej skóry, poprzez wielowarstwowe malowanie, aż po żmudne haftowanie – jest formą współczesnego rytuału.

Moja sztuka wywodzi się z pamięci pokoleniowej, a także z życia w wielokulturowym społeczeństwie.

Jestem głęboko przekonana, że w erze cyfrowych rozrywek powrót do materii i świadomego rzemiosła jest jednym z najskuteczniejszych lekarstw na brak celu i fragmentację.